Robert Plant czyta ten blog! Chyba:) No bo jak inaczej wytłumaczyć że kilka dni po mojej notatce o planach zejścia się Led Zeppelin na trasę koncertową (które to plany torpedował ich wokalista) Plant ostatecznie dał się do tego przekonać : )  No ale jako, że ciągle ostatnim koncertem jest wspomniany londyński występ to przypomnijmy sobie jego setlistę. Przy każdym utworze podałem z jakiej płyty studyjnej pochodzi. Przy okazji stworzyłem mini podsumowanie gdzie i kiedy wykonywane były one wcześniej na żywo.Informacje zaczerpnięte są (niekiedy zacytowane) z polskiej lub angielskiej wikipedii. Klikając na nazwę utworu można dowiedzieć się o wielu ciekawostkach i smaczkach z nimi związanych.Analogicznie stanie się gdy kliknięcie na nazwę płyty:)

“Good Times Bad Times” z płyty “I” (pierwszy singiel)

Utwór rzadko wykonywany był na żywo. Kilka razy w roku 1969 użyto go jako wstępu do "Communication Breakdown", a także pojawił się kilka razy w wiązankach z "Whole Lotta Love" w 1971. Prawie w całości wykonany został 4 września roku 1970 podczas koncertu w LA Forum jako część wiązanki "Communication Breakdown" (nagrania z tego koncertu można usłyszeć na bootlegu Live On Blueberry Hill).

potem:

“Ramble On” z płyty „II”

Po raz pierwszy w historii wykonali ten utwór na żywo w Londynie! Niespełna 40 lat po jego skomponowaniu!

“Black Dog” z płyty “IV”

"Black Dog" stał się jednym ze znaków rozpoznawczych Led Zeppelin i był często grany na koncertach - po raz pierwszy w Ulster Hall w Ulsterze 5 marca 1971 (to również na tym koncercie po raz pierwszy zagrali na żywo Stairway to Heaven.

Utwór "In My Time of Dying" był grany podczas tournée Zeppelinów w latach 1975 oraz 1977, kiedy to Robert Plant zadedykował go brytyjskiemu ministrowi finansów Denisowi Healeyowi. Jedna z wersji koncertowych dostępna jest na drugiej płycie albumu "Led Zeppelin DVD" - nagranie pochodzi z Earls Court z 1975 roku. Jest najdłuższym utworem studyjnym Zeppelinów - 11:05.

Również w Londynie odbyła się premiera tego utworu na koncercie!

Trampled Under Foot stanowił stały fragment koncertów zespołu od roku 1975. Często wydłużany był o spore solówki gitarowe i klawiszowe, a czasami przechodził bezpośrednio w "Gallows Pole".

Grali go od 1977 do 1980 roku (trasa po Europie)

Jeden ze sztandarowych utworów granych na koncertach od 1973 do 1980 roku

.

Jest jedynym utworem z trzeciego albumu zespołu, który był grany na koncertach jeszcze przed nagraniem go w studio, choć był podobno najtrudniejszy z wszystkich do nagrania. Utwór stanowił pokaz umiejętności wirtuozowskich wszystkich czterech członków zespołu, a w szczególności bluesowych solówek gitarowych Page'a. Grany był podczas tras koncertowych w latach 1970, 1971, 1972, 1973, 1977, 1979 i 1980 oraz kilkukrotnie podczas tournee w 1975.

Wersję live "Dazed and Confused" można zobaczyć na filmie z 1976 The Song Remains the Same (i na towarzyszącej mu ścieżce dźwiękowej). Inne nagrania ukazały się na Led Zeppelin BBC Sessions (dwie różne wersje), How the West Was Won oraz Led Zeppelin DVD

Jej debiut nastąpił na koncercie w Ulster Hall (Belfast) on (5.03.1971).Co ciekawe spotkał się z chłodną a nawet wrogą reakcją znudzonych słuchaczy. Jednak utwór szybko zyskał sympatie i grany był praktycznie na każdym występie Led Zeppelin (aż do ostatniego koncertu grupy w Berlinie, 7 lipca 1980 roku).

Po raz pierwszy wykonana podczas Japanese Tour w 1972 roku,  grano ją na żywo między 1972 a 1975 rokiem, była też piosenką otwierającą koncerty na trasie po USA (w 1977 roku) i podczas koncertów w 1979.

Utwór "Misty Mountain Hop" był grany regularnie na koncertach od końca 1972 do końca 1973; często przechodził wprost w kompozycję "Since I've Been Loving You". W 1988 roku muzycy zagrali ten utwór na koncercie z okazji 40-tej rocznicy wytwórni Atlantic Records.

Utwór grany był na każdym koncercie Led Zeppelin od jego ukazania się w 1975 aż po ostatni koncert zespołu w 1980.

i na bis:

Zazwyczaj grany był na zakończenie koncertów w formie “mieszanki” (ang. medley, czyli fragmenty kilku utworów grane jeden po drugim) – wraz z ulubionymi coverami zespołu z gatunków bluesowymi i R&B. Był ostatnim utworem, jaki zespół Led Zeppelin zagrał na żywo przed londyńskim koncertem.

"Rock and Roll" pojawiał się na koncertach Zeppelinów od 1971 roku, do 1975 roku utwór funkcjonował jako piosenka otwierająca występ. Nadawana się do tego idealnie, gdyż jej pierwsze słowa brzmią ,, It’s been a long time”. W 1979 roku łączony był z „Whole Lotta Love” a w latach 1979 i 1980 utwór wykonywany był na ,,bis”.

Mam nadzieje że zestawienie to obrazuje jak kompletny był to koncert. 2 utwory wykonano (po prawie 40 latach) premierowo na żywo. Inne to flagowe przeboje grane na większości koncertów, jeszcze inne, pojawiały się unikatowo. To był wspaniały koncert. Wiemy to z licznych relacji prasowych i radiowych. Ale dziś, w XXI wieku nie musimy opierać się tylko na nie oddających nawet w części emocji recenzjach. Mamy YouYube, także jeśli komuś nie wystarczy setlista i opisy by wczuć się w nastrój tego niezwykłego koncertu zapraszam na prywatny koncert z Londynu:

1.“Good Times Bad Times” 2.“Ramble On” 3. “Black Dog” 4.“In My Time Of Dying” 5."For Your Life" 6. "Trampled Undr Foot" 7.“Nobody’s Fault But Mine” 8.“No Quarter” 9.“Since I’ve Benn Loving You” 10.“Dazed And Confused” 11.“Stairway to Heaven” 12.“The Song Remains The Same” 13.“Misty Mountain Hop” 14."Kashmir" 15."Whole Lotta Love" 16."Rock and Roll"